Gevleugeld

Het was alsof een vleugelpaar zich over
mij ontfermde, ik werd opgelicht, werd
wonder en verwondering, mijn adem
was niet meer, er was nog enkel zijn in
blijvende aanwezigheid, de zekerheid
in de belofte van dit eeuwig duren, O,
nu ben ik dan, mijn grenzen nu verdwenen,
overschreden, toegetreden, opgenomen
in dit onbegrensde, overlopend zonder
verliezen, onuitputtelijk geworden, O,
te voelen diepe dankbaarheid Uw Woord
daarin te horen, ervan te drinken, zodat
mijn ziel zal klinken, de wederklank zal
zijn die hier gehoor zal vinden, want O
ja, nu ben ik dan, nu ben ik helemaal,
zo vol, volledig, zonder hindernis, ik
word het vleugelpaar, ontfermd, licht op
en schitter, ja, zelfs in diepste duisternis
zal ik dan teken zijn van hoe Uw Liefde
is de moederschoot waarin mijn ziel zich
zacht ontplooien kan, nu, tot in de eeuwigheid.

Voor Zuster Mieke °11-06-1937 + 10-05-2010
Algemeen Overste
Zuster van de Christelijke Scholen Vorselaar